جوامع یهودی بسیاری در سرتاسر جهان وجود دارد که علاقه‌ای به مهاجرت به اسرائیل ندارند و با ادغام در جوامع محل زیست خود، از حقوق شهروندی برخوردار شده‌اند. اسرائیل اما خود را نماینده این جوامع هم معرفی می‌کند و رفتاری قیم‌مآبانه در برابر آنان دارد. آیا این قیم‌مآبی نسبت به جوامع یهودی دنیا بنا به اصول حاکم بر پدیده ملت-دولت، قابل توجیه است؟

دادستان تهران به هلدینگ‌های مهاجرتی هشدار داد: فعالیت تمامی مؤسسات فاقد مجوز تا یک ماه آینده متوقف می‌شود.

رئیس دانشگاه تربیت مدرس درباره مهاجرت نخبگان و وضعیت دانشجویان ممتاز ایرانی گفت: دانشجویان خوب ما در خارج از کشور بسیار مورد توجه هستند. من به شوخی می‌گویم تنها کارخانه‌ای که محصولاتش را در دنیا روی سر و دست می‌برند، دانشگاه‌های ما هستند.

دبیر کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران آماری از مهاجرت استادان و دانشجویان ارائه می‌دهد، به‌گفته او طی ۵ سال گذشته حداقل ۱۵۰۰ استاد فنی از دانشگاه‌های برتر ایران مهاجرت کرده‌اند و طی ۲۰ سال گذشته بنا بر روایت رسمی حدود ۶۶ هزار دانشجو از ایران مهاجرت کرده است.

مطالعات موسسات مختلف در انگلیس حاکی از آن است که مهاجران در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی و روانی با شرایط دشوار و فشارهای قابل توجهی روبه‌رو هستند.

به گفته، رئیس دانشگاه صنعتی شریف وام ۱۰۰ میلیون دلاری نزدیک به ۲۰ سال پیش داده شده و بعد از آن دستگاه جدیدی به این دانشگاه اضافه نشده است.

وزیر علوم بخشی از مهاجرت دانشگاهیان را امری «طبیعی» دانست، اما تأکید کرد که نباید این فرآیند به «قطع کامل ارتباط با وطن» منجر شود.

 دیگر این قصه برای مردم ایران تکراری شده؛ یک چهره هنری یا فرهنگی، با حمایت و ثروتی که از خاک همین سرزمین به‌دست آورده، چمدانش را برای آمریکا می‌بندد؛ نه برای اجرای برنامه یا تعامل بین‌المللی، بلکه برای اقامت و زندگی دائم.

نزدیک به سه چهارم کارگران اسرائیلی در تازه‌ترین نظرسنجی اعلام کردند که به دلیل ناامنی‌های رو به رشد قصد دارند اسرائیل را ترک کنند؛ افزایشی چشمگیر که نشان‌دهنده عمق بحران در جامعه این رژیم است.

جنگ اسرائیل در غزه اسرائیل را با موج بی‌سابقه مهاجرت و خروج فزاینده نیروی کار از سرزمینی‌های اشغالی مواجه کرد، روندی که در ۱۵ سال اخیر یک رکورد محسوب می‌شود.