محمدرضا پهلوی در طول حکومتش، میلیاردها دلار از درآمد نفتی کشور را به صورت وام بلاعوض و کمک‌های مالی به کشورهای خارجی پرداخت می‌کرد؛ در حالی که اکثریت مردم ایران از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌های عمومی بهره‌مند نبودند.