محمدرضا پهلوی در طول حکومتش، میلیاردها دلار از درآمد نفتی کشور را به صورت وام بلاعوض و کمک‌های مالی به کشورهای خارجی پرداخت می‌کرد؛ در حالی که اکثریت مردم ایران از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌های عمومی بهره‌مند نبودند.

رضا پهلوی به تازگی، در سخنانی سعی کرده برنامه هسته‌ای ایران را زیر سؤال ببرد و گفته است: «از همان ابتدا برای من اصلاً منطقی نبود که ایران کشوری بدانم که راکتور هسته‌ای داشته باشد». وی در حالی چنین اظهار نظری کرده است که اولین تأسیسات هسته‌ای ایران در دوران حکومت پهلوی دوم بنا نهاده شد.

رضا پهلوی به تازگی، با مقصر خواندن جمهوری اسلامی در زمینه فعال‌سازی مکانیسم ماشه و یا بازگشت تحریم‌ها از سوی غرب، عنوان می‌کند که این موضوع بر زندگی مردم اثر دارد؛ اما جالب است که رضا پهلوی کم‌تر از یک ماه پیش، از فعال‌سازی مکانیسم ماشه حمایت کرده بود.

شهریور ۱۳۲۰ وقتی مسئولین حکومتی با شتاب خود را به کاخ سعدآباد می‌رسانند و گزارش حساس و تلخ عبور متفقین از مرزها و اشغال مناطقی از کشور را به رضاخان می‌دهند، ناگهان او سوالی می‌پرسد که باعث شگفتی و تاسف حاضران در جلسه می‌شود.

رضا پهلوی بار دیگر نشان داد که به فشار و تحریم‌های خارجی امید بسته است؛ این شاهزاده خودخوانده با استقبال از فعال‌سازی مکانیسم ماشه، آشکارا رؤیای بازگشت به قدرت را در رنج و معیشت سخت میلیون‌ها ایرانی جست‌وجو می‌کند.

یکی از شعارهایی که سلطنت‌طلب‌ها برای جلب توجه افکار عمومی سر می‌دهند، دموکراسی‌خواهی است که روی این موضوع بسیار تکیه می‌کنند؛ اما با صرف نظر از این شعارها اگر به درستی بررسی کنیم، در می‌یابیم که «دیکتاتوری» یک ویژگی جدانشدنی از خانواده پهلوی است.

حمله نظامی اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران، فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان به صحنه‌ای برای سنجش وفاداری چهره‌های عمومی به کشورشان بدل شد. در این میان، برخی چهره‌ها بیش از پیش در افکار عمومی منفور شدند، در حالی که بسیاری—حتی منتقدان نظام—در کنار مردم و خاک ایران ایستادند.

رضا پهلوی از چهره‌های شاخص اپوزیسیون ایرانی در حساب کاربری خود اعلام کرد که اول آبان ماه، به همراه مادرش فرح پهلوی جایزه معمار صلح بنیاد ریچارد نیکسون را دریافت می‌کند.

صحبت های اخیر رضا پهلوی خطاب به مردم ایران و طرفداری او از حمله اسرائیل به ایران واکنش های زیادی را همراه خود داشت.