اقتصاد ایران هنوز «نفت‌محور» مانده است؛ نه فقط به این معنا که بخشی از بودجه دولت با نفت و گاز بسته می‌شود، بلکه از این جهت که نفت و فرآورده‌ها ستون اصلی ارزآوری‌اند و نرخ ارز، انتظارات تورمی و حتی توان واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای را شکل می‌دهند.