در سال‌های اخیر آمریکایی ها با توسعه رزم فضایی خود، میدان جنگ را به فضا کشیده اند.

رویای فضا به عنوان آخرین مرز انسان، میراثی مشترک برای اکتشافات صلح‌آمیز، در حال تبدیل شدن به یک کابوس استراتژیک است. عصری که در آن مدار زمین تنها صحنه رقابت علمی و همکاری بین‌المللی بود، به سرعت جای خود را به دورانی می‌دهد که فضا به عنوان یک دامنه جنگی تعیین‌کننده شناخته می‌شود. در مرکز این دگرگونی خطرناک، آمریکا قرار دارد؛ کشوری که با دکترین نظامی تهاجمی و سرمایه‌گذاری هنگفت در پروژه‌های فضایی محرمانه، نه تنها صلح در فضا را تهدید می‌کند، بلکه رقبای خود، به‌ویژه چین را نیز به یک مسابقه تسلیحاتی پرهزینه و بی‌ثبات‌کننده در مدار زمین وادار کرده است.فضاپیماهای جنگی دیگر بخشی از داستان‌های علمی-تخیلی نیستند، بلکه واقعیتی در حال ظهور هستند که توسط برنامه‌های پیشرفته نظامی آمریکا و پاسخ‌های متقابل چین شکل می‌گیرند.
اقدام تهاجمی آمریکا در عرصه جنگ فضایی با X-37B فضاپیما جنگی
بزرگ ترین و واضح‌ترین گام آمریکایی ها در نظامی‌سازی فضا، تأسیس نیروی فضایی در دسامبر ۲۰۱۹ بود. این اقدام که برای اولین بار از زمان تأسیس نیروی هوایی یک شاخه نظامی جدید در آمریکا ایجاد می‌کرد، پیامی صریح به جهان فرستاد: برای واشنگتن، فضا رسماً یک میدان جنگ هم‌تراز با زمین، دریا و هوا است. دکترین این نیروی نوپا بر پایه «حفظ برتری فضایی آمریکا» و آمادگی برای «انجام عملیات‌های تهاجمی و دفاعی» در مدار زمین استوار است؛ ادبیاتی که بوی تقابل و هژمونی می‌دهد تا دفاع و بازدارندگی.در قلب این دکترین، مرموزترین و بحث‌برانگیزترین دارایی فضایی آمریکا، یعنی فضاپیمای روباتیک و قابل استفاده مجدد X-37B قرار دارد. این پرنده بی‌سرنشین که توسط بوئینگ ساخته شده و شبیه نسخه کوچک‌شده شاتل فضایی است، نماد کامل رویکرد محرمانه و تهاجمی پنتاگون است. مأموریت‌های X-37B که هر بار صدها روز به طول می‌انجامند، در هاله‌ای از ابهام مطلق قرار دارند