اباذری پس از کسب مدال برنز کاراته در چنگدو گفت: با دست‌شکسته و اردوهای تعطیل به تنهای تمرین کردم و در نهایت توانستم مدال برنز را کسب کنم.
روز دوم رقابت‌های کاراته بازی‌های جهانی چنگدو، امروز (شنبه) پیگیری شد و حاصل تلاش دو نماینده ایران کسب یک مدال برنز بود تا عملکرد ملی‌پوشان اعزامی با کسب یک مدال طلا و یک برنز بسته شود.صالح اباذری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، در پاسخ به این سؤال که کسب مدال برنز آن هم با مصدومیت در بین برترین‌های دنیا، کار دشواری بود، گفت: بله واقعاً با مصدومیتی که داشتم کارم خیلی سخت بود. از طرفی هم مسابقات سطح فنی بسیار بالایی داشت. تمام ۸ نفر از قهرمانان اروپا و مدال‌آوران جهانی در این رقابت‌ها بودند. البته که کاراته رشته‌ای است که در لحظه نتیجه تغییر می‌کند؛ ممکن است یک نفر قهرمان جهان باشد و در یک‌لحظه بازنده مسابقه شود؛ برای همین مدال گرفتن در کاراته واقعاً سخت و دشوار است.وی در ادامه افزود: در رده‌بندی این مسابقات برای بار دوم در مقابل طاها طارق محمود از مصر قرار گرفتم و این بار با برتری ۶ بر ۴ به مدال برنز دست یافتم.او آخرین حریفم بود. طارق محمود قهرمان جهان است و در اولین دیدار نتیجه بازی را به او واگذار کرده بودم. در دیدار رده‌بندی در دومین مبارزه ابتدا ۴ بر صفر از او عقب بودم و با راهنمایی‌های سرمربی تیم ملی در نهایت موفق شدم ۶ بر ۴ او را شکست دهم و مدال برنز را کسب کنم. اباذری که مدال برنز این رقابت‌ها را کسب کرده است، گفت: این مسابقات یک مدال برنز بیشتر نداشت و گرفتن این مدال واقعاً کار دشواری بود، خدا رو شکر می‌کنم که با مدال برنز به ایران برمی‌گردم. تمام تلاشم را خواهم کرد تا در مسابقات بعدی طلای مسابقات را کسب کنم و کاستی‌ها را جبران کنم. جا دارد از تمام زحمات سید شهرام هروی، سرمربی تیم ملی که در این مسیر کمک‌حالم بود تشکر کنم.
وی در مورد مصدومیت خود، خاطرنشان کرد: دو ماه پیش در آخرین مسابقاتی که حضور داشتم، متأسفانه از ناحیه دست و دو انگشتم دچار مصدومیت شدیدی شدم. دو ماه تمام دستم در آتل بود و امروز اولین روزی بود که توانستم دستکش دستم کنم و واقعاً شرایط سختی داشتم. پس از بازگشت بلافاصله باید تحت عمل جراحی قرار بگیرم.دارنده نشان برنز بازی‌های جهانی چنگدو در پایان، گفت: پیش از اعزام به بازی‌های جهانی هم مصدوم بودم و هم اینکه شرایط سختی در تمرینات داشتم. در این مدت به‌خاطر شرایط خاصی که فدراسیون داشت، اردوها تعطیل بود و برگزار نمی‌شد و به‌تنهایی تمرین می‌کردم و این شرایط واقعاً برایم سخت و کلافه‌کننده شده بود، اما خدا را شکر که در پایان موفق به کسب مدال شدم.