این روزها جدال بر سر بودجه تریلیونی پنتاگون به اوج رسیده است؛ جمهوری‌خواهان افزایش میلیاردی می‌خواهند و دموکرات‌ها هشدار می‌دهند که این هزینه‌ها رفاه مردم را قربانی می‌کند.
با بازگشت کنگره آمریکا از تعطیلات تابستانی، تنش‌ها میان نمایندگان کنگره و وزارت «جنگ» جدید که به دستور رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تغییر نام داده، بالا گرفته است. موضوع اصلی، بودجه سال مالی ۲۰۲۶ پنتاگون است که حدود یک تریلیون دلار برآورد شده و نمایندگان جمهوری‌خواه در مجلس سنا خواستار افزایش ۲۲ میلیارد دلاری آن شده‌اند.این موضوع سوالاتی جدی درباره واقعیت بودجه نظامی آمریکا به عنوان بودجه «صلح» یا «جنگ» مطرح کرده است. آیا افزایش بی‌سابقه هزینه‌های نظامی در شرایط عدم وجود جنگ‌های فعال توجیه‌پذیر است؟ نگرانی‌ها از احتمال تعطیلی دولت به دلیل شکست در تصویب بودجه نیز افزایش یافته است.

بودجه پنتاگون؛ از جنگ سرد تا رقابت جدید قدرت‌ها

مجله آمریکایی «ریسپانسیبل استیتکرافت» در شماره سپتامبر خود گزارش داده است که مجلس نمایندگان و مجلس سنا، هر دو تحت نفوذ جمهوری‌خواهان و حمایت قابل توجه دموکرات‌ها، بر سر میزان بودجه پنتاگون درگیر چالش جدی هستند. جالب آنکه مجلس نمایندگان با بودجه پیشنهادی ترامپ موافقت کرده اما مجلس سنا خواستار افزایش ۲۲ میلیارد دلاری شده است.این مجله با لحنی کنایه‌آمیز، به توجیه ترامپ و حامیانش مبنی بر اینکه «صلح از طریق قدرت حاصل می‌شود» می‌پردازد و می‌پرسد: «چرا صلح باید یک تریلیون دلار هزینه داشته باشد؟» و هشدار می‌دهد که این روند یادآور دوران پرخرج جنگ سرد و ریگان است، در حالی که هزینه‌های آن زمان بسیار کمتر از تقاضای فعلی است.

تناقض‌های آشکار در افزایش بودجه نظامی آمریکا

بودجه پنتاگون در دوران ترامپ در سال ۲۰۲۰ حدود ۷۵۰ میلیارد دلار بود که نسبت به میانگین بودجه جنگ سرد (۵۷۵ میلیارد دلار) و دولت اوباما (۶۰۰ میلیارد دلار) افزایش چشمگیری داشت. در دوره بایدن نیز بودجه دفاعی حدود ۷۱۵ میلیارد دلار تعیین شد که نهایتاً به ۷۴۰ میلیارد دلار رسید.با وجود کاهش هزینه‌ها پس از جنگ سرد، پنتاگون طی دو دهه اخیر وارد دوره‌ای بی‌سابقه از بودجه‌های هنگفت شده است، بدون آنکه این پول اضافی به بهبود کارایی یا کاهش مشکلات ساختاری منجر شود. یکی از دلایل افزایش هزینه‌ها، توسعه فناوری‌های نظامی پیشرفته و افزایش حقوق پرسنل عنوان شده است، اما این ادعاها با واقعیت‌های ملموس قابل تردید است.به عنوان مثال، هزینه ساخت جدیدترین ناو هواپیمابر «یو اس اس جرالد فورد» میلیاردها دلار بیشتر از بودجه اولیه شده و تحویل آن با تأخیر چند ساله همراه بوده است. این پروژه‌ها معمولاً با هزینه‌های نجومی و تأخیرهای زیاد همراه هستند و به وضوح نشان می‌دهند که مشکل اصلی صرفاً کمبود بودجه نیست، بلکه ناکارآمدی سیستم مدیریت پروژه‌های دفاعی است.