نشریه اکونومیست در طرح ابهام‌آمیز سالانه خود، در کنار تمامی نمادهایی که به بازنویسی نظم قدرت در جهان تعبیر شده است، نمادی باستانی از ایران استفاده کرده که برخی آن را نمادی از نفتکش‌های ایرانی و برخی آن را نماد بازگشت قدرت ایران تعبیر کرده‌اند.
نشریه آمریکایی اکونومیست، هر سال یک جلد خاص و متفاوت منتشر می‌کند که معمولا پر از نمادها، نشانه‌ها و تصویرسازی‌های رمزآلود است.این طرح که به سال آینده می‌پردازد با سبکی نمادین تلاش می‌کند تا روندهای جهانی، خطرها و فرصت‌ها را نشان دهد و جهان سال آینده را در چند نماد خلاصه کند.
این شیوه هوشمندانه که عمدا رمزآلود طراحی شده است، بخشی از هویت این نشریه با هدف چند معنایی‌ست که قصد دارد خواننده را به اندیشیدن وادار کند و این نمادها همگی «تفسیرپذیر» هستند و نمی‌توان گفت که صرفا پیش‌بینی هستند بلکه درکی از تحریریه این نشریه از شرایط غرب و جهان است.این نشریه بر این اعتقاد بنا شده که آزادی فردی را مهم‌تر از قدرت دولت است و به رقابت آزاد و عدم کنترل دولت‌ها باور دارد. و با طرفداری از بازار آزاد، از خصوصی‌سازی، آزادی تجارت، و مالیات‌های منطقی حمایت می‌کند. در مجموع، اکونومیست موافق آزادی فردی، بازار آزاد و دولت کوچک است.سردبیران بخش جهانی، تحلیلگران اقتصادی، طراحان گرافیک حرفه‌ای این نشریه لیبرال کلاسیک همگی در تهیه این طرح همکاری می‌کنند.نخستین نسخه این ویژه سالانه در سال ۱۹۸۶ با نام « The World in…» منتشر شد اما از سال ۲۰۲۲ به بعد به نام « The World Ahead» تغییر نام داد. این نسخه‌ها ابتدا برای سیاست‌مداران، اقتصاددان‌ها و مدیران شرکت‌ها طراحی شد اما به‌تدریج به بخشی از فرهنگ رسانه‌ای دنیا تبدیل شد.
چرا این طرح‌ها جنجالی‌اند؟از آنجاییکه این نشریه یک رسانه تحلیلی و شناخته شده بین‌المللی‌ست و برخی از این نمادها درست بوده‌اند و از طرفی تصاویری رمز‌آلود و تیره، پیچیده یا شبیه نقاشی‌های فراماسونری هستند، توجه ها را به خود جلب کرده است.