شیرینی که مردم شریف ایران به تازگی آنرا زیر دندان های خود احساس کردند؛ شیرینی که در میان موشک باران و ترورهای رژیم صهیونیستی در زمان جنگ 12 روزه کام مردم را مزه دار کرد. به قول یکی از دوستان پیروزی اصلی جمهوری اسلامی در جنگ 12 روزه منهای نقطه زنی موشک های تمام ایرانی و رشادت های نیروهای مسلح، در اتحادی بود که دشمن قصد شکستن آنرا داشت. اتحادی که به صورت ذاتی در دل تمام ایرانیان بوجود آمد و باعث شد دشمن به هدف اصلی خودش دست پیدا نکند. اما امان از نیش و کنایه های خودی ها؛ حرف هایی که قدرت تخریبشان شاید کمتر از f35 و B2 های آمریکایی نباشد.
صحبت هایی که شاید صرفا از دهان ضد انقلاب و و نفوذی خارج نشود؛ مثلا ممکن است از دهان رئیس جمهور اسبق کشور هم شنیده شود. رئیس جمهوری که خودش صبح جمعه فهمید بنزین گران شده، رئیس جمهوری که خودش مخاطب بایدها بود و رئیس جمهوری که فقط بخاطر رای آوردن در انتخابات به قول آقای متکی شلنگ خود را گرفت روی تمام نظام جمهوری اسلامی.
جناب آقای رئیس جمهور اسبق، شما خودتان حاصل وحدت چندین میلیون نفر هستید که به شما رای دادند تا بتوانید بمدت 8سال سکان مقام مهم ریاست قوه مجریه را بدست آورید. شما خودتان در زمان انقلاب حاصل اتحاد مردم کشور در انقلاب اسلامی را دید.
اما جای سوال اینجاست که چرا شما با اظهارتتان که امیدوارم بصورت اتفاقی بعد از سخنرانی مقام معظم رهبری انتشار پیدا کرد باعث ایجاد دو قطبی سازی میان مردم و سیاست مداران می شوید؟ چرا برخلاف فرمایشات رهبری مبنی بر عدم مذاکره با دولت فعلی آمریکا اما همچنان پالس مذاکره می دهید و هشدارها و کری خوانی هایی که ما باید از زبان مخالفان و دشمنان بشنویم را از لسان شما می شنویم؟
جناب آقای روحانی خدای نکرده نشود که گول هشتگ سازی های افرادی را بخورید که خودشان را همسو با مردم می دانند اما هنوز با داشتن سیمکارت سفید درد خرید فیلترشکن را درک نکرده اند. جناب آقای دکتر از شما درخواست داریم خواسته یا ناخواسته لگد به اتحادی که در حال شکل گیری میان رسانه ها و مردم است نزنید. فراموش نکنید که سوخت اصلی موشک ها و باروت فشنگ هایمان همدلی واتحاد ما با یکدیگر است.
